Thailand vs Vietnam for expats

Complex — De visumvereisten variëren sterk per nationaliteit en verblijfsdoel, zoals werk, studie of pensioen. Het is essentieel om de actuele regelgeving te verifiëren bij officiële Thaise instanties. De huizenmarkt biedt een breed scala aan opties, van stadsappartementen tot landelijke woningen.

Complex — Visumaanvragen vereisen vaak een sponsor (via werk, gezin of studie) en de regels verschillen per nationaliteit. De invoer van persoonlijke bezittingen is mogelijk maar kent douanebeperkingen. De kosten van levensonderhoud zijn relatief laag, maar huurprijzen in grote steden variëren sterk.

Thailand biedt verschillende visa en verblijfsroutes voor langdurig verblijf voor buitenlanders die zich daar vestigen, maar de meeste zijn nog steeds tijdelijk tenzij u permanent verblijf verkrijgt. De belangrijkste opties in 2026 zijn het LTR-visum, het Thailand Privilege-lidmaatschapsvisum, pensioen- en werkvisa, de DTV voor mensen die op afstand werken, en permanent verblijf voor wie een onbepaald verblijf zoekt.

Het LTR-visum is een 10-jarig programma, meestal toegekend in twee periodes van 5 jaar, voor vier groepen: vermogende wereldburgers, vermogende gepensioneerden, professionals die vanuit Thailand werken en hooggekwalificeerde professionals. Publieke richtlijnen uit 2026 stellen dat gekwalificeerde aanvragers eerst online een goedkeuring aanvragen en vervolgens het visum verkrijgen bij een Thaise ambassade/consulaat in het buitenland of bij het Thailand Investment and Expat Services Center in Bangkok binnen 60 dagen na goedkeuring. Typische geschiktheidscijfers die in 2026 worden genoemd, omvatten ongeveer USD 1 miljoen aan bezittingen voor vermogende wereldburgers, of een jaarinkomen van ongeveer USD 80.000 voor gepensioneerden en mensen die op afstand werken, met enkele combinaties van lager inkomen/investering beschikbaar voor gepensioneerden.

Thailand Privilege is een betaalde lidmaatschapsroute in plaats van een standaard immigratiecategorie; bronnen uit 2026 beschrijven looptijden van 5 tot 20 jaar met kosten van ongeveer 600.000 tot 5.000.000 THB, en aanvragen worden afgehandeld via het Thailand Privilege-programma. De pensioenroute verwijst doorgaans naar het Non-Immigrant O-A/O-X-systeem voor mensen van 50+; een bron uit 2026 noemt een deposito van 800.000 THB voor O-A-achtige pensioengeschiktheid. De DTV is een nieuwere optie voor langdurig verblijf voor mensen die op afstand werken en soortgelijke in aanmerking komende bezoekers, en gidsen uit 2026 beschrijven het als een 5-jarig visum waarmee verblijven van maximaal 180 dagen per bezoek mogelijk zijn.

• LTR — 10 jaar; voor vermogende investeerders, gepensioneerden, mensen die op afstand werken en hooggekwalificeerde professionals; vraag online een goedkeuring aan en ga vervolgens naar een Thaise ambassade/consulaat of TIESC in Bangkok.
• Thailand Privilege — 5 tot 20 jaar; voor aanvragers die lidmaatschapskosten betalen; aanvragen via het Thailand Privilege-programma.
• Pensioenvisum — meestal voor 50+; een vaak genoemd cijfer is ongeveer 800.000 THB op een Thaise bank voor O-A-type pensioengeschiktheid.
• DTV — 5 jaar; voor mensen die op afstand werken en andere gekwalificeerde langdurige bezoekers; verblijven tot ongeveer 180 dagen per binnenkomst.
• Permanent verblijf — voor wie een onbepaald verblijf zoekt, maar goedkeuringen zijn beperkt; een bron uit 2026 zegt ongeveer 100 goedkeuringen per nationaliteit per jaar.

Voor werk hebben buitenlanders over het algemeen nog steeds een werkvergunning nodig, zelfs bij langdurige verblijfsroutes, tenzij de specifieke visumcategorie expliciet werktoestemming omvat.

Buitenlanders die naar Vietnam verhuizen beginnen meestal met een visum en stappen daarna over op een tijdelijke verblijfskaart (TRC) als ze langdurig blijven. De Vietnamese immigratiewet maakt onderscheid tussen tijdelijk verblijf en permanent verblijf; een TRC is het standaarddocument voor lang verblijf, terwijl een permanente verblijfskaart een aparte, beperktere status is.[3][1]

Vanaf 2026 zijn de belangrijkste routes voor lang verblijf gekoppeld aan uw reden om in Vietnam te zijn: werk (LD), investering (DT), gezinshereniging (TT), studie (DH) en bepaalde officiële of professionele categorieën zoals NN, LV, LS en PV.[5][9][11] Een TRC wordt over het algemeen afgegeven door de Vietnamese immigratieautoriteiten en de initiële visum-/toegangsstatus bepaalt voor welke TRC u later kunt aanvragen.[3][9]

• Werk: LD1/LD2-TRC's zijn voor buitenlandse werknemers of vrijgestelde werknemers die worden gesponsord door een Vietnamese werkgever; de gebruikelijke geldigheidsduur is ongeveer 2 jaar.[5][18]
• Investering: DT1 tot 10 jaar, DT2 tot 5 jaar, DT3 tot 3 jaar; DT4 is over het algemeen geen TRC-categorie, maar investeerdersvisa kunnen voor ongeveer maximaal 12 maanden worden afgegeven.[5][11][18]
• Gezin: TT-TRC's gelden voor echtgenoten, kinderen en sommige personen ten laste van in aanmerking komende buitenlanders of Vietnamese burgers; de gebruikelijke geldigheidsduur is maximaal 3 jaar.[5][18]
• Studie / stage: DH-TRC's zijn voor studenten of stagiairs en zijn doorgaans maximaal 5 jaar geldig.[5][18]
• Diplomatiek / NGO / speciale functies: de categorieën NN, LV, LS, NG en PV dekken vertegenwoordigers, functionarissen, advocaten, journalisten en aanverwante functies; de geldigheidsduur varieert van ongeveer 2 tot 10 jaar, afhankelijk van de categorie.[5][7][18]

Waar aanvragen: kortverblijfvisa worden behandeld via het e-visumsysteem van Vietnam of een Vietnamese vertegenwoordiging in het buitenland, terwijl TRC's en permanente verblijfskaarten worden verwerkt via de Vietnamese immigratieautoriteiten in het land.[10][3]

Voor 2026 is de Thaise inkomstenbelasting voor ingezetenen en de meeste nieuwkomers progressief, met een toptarief van 35%. De huidige schijvenstructuur begint bij 0% over de eerste 150.000 baht, loopt vervolgens op via 5%, 10%, 15%, 20%, 25%, 30% en 35% boven 5.000.000 baht; de Engelstalige pagina van de Belastingdienst en recente belastinggidsen tonen dezelfde tarieven, hoewel een oudere tabel van de Belastingdienst nog steeds de 30%/35%-schijven laat eindigen op 4.000.000 baht.

Voor de fiscale woonplaats behandelt Thailand iemand doorgaans als fiscaal ingezetene als hij of zij 180 dagen of meer in een kalenderjaar in het land verblijft; ingezetenen worden belast over in Thailand verkregen inkomen en kunnen volgens de huidige regels ook Thaise belasting verschuldigd zijn over bepaalde buitenlandse inkomsten wanneer deze onder het nieuwere remittance-stelsel, zoals gehanteerd in recente richtlijnen, Thailand worden binnengebracht.

Sociale premies voor werknemers staan los van de inkomstenbelasting. De standaard werknemersbijdrage aan het Thaise Socialezekerheidsfonds wordt doorgaans omschreven als 5% van het salaris, met een maandelijks maximum, waarbij recente richtlijnen aangeven dat de bijdrage voor werknemers is gemaximeerd op ongeveer 750 baht per maand; ook werkgevers- en overheidsbijdragen zijn vereist.

• Drempel voor ingezetenschap: doorgaans 180 dagen in Thailand in een belastingjaar.
• Schijven (2026): 0–150.000 baht 0%; 150.001–300.000 5%; 300.001–500.000 10%; 500.001–750.000 15%; 750.001–1.000.000 20%; 1.000.001–2.000.000 25%; 2.000.001–5.000.000 30%; boven 5.000.000 35%.
• Sociale zekerheid: werknemersbijdrage is ongeveer 5%, gemaximeerd op ongeveer 750 baht/maand.
• Dubbele belasting: Thailand heeft belastingverdragen met veel landen, dus nieuwkomers maken vaak gebruik van verdragsvoordelen of buitenlandse belastingkredieten om dubbele belasting te verminderen; de verdragsvoorwaarden zijn afhankelijk van het andere land en het soort inkomen.

Voor verhuizende werknemers is de belangrijkste praktische kwestie of het inkomen uit Thailand afkomstig is, of u volgens de 180-dagenregel fiscaal ingezetene wordt, en of uw thuisland hetzelfde inkomen ook belast. Verdragsvoordelen zijn zeer landspecifiek, dus het exacte resultaat op het gebied van dubbele belasting hangt af van uw nationaliteit, eerdere fiscale woonplaats en de plaats waar het werk wordt verricht.

Voor 2026 hanteert Vietnam voor de persoonlijke inkomstenbelasting voor belastingingezetenen een progressief maandelijks schema met vijf schijven: 5% tot VND 10 miljoen, 10% over VND 10-30 miljoen, 20% over VND 30-60 miljoen, 30% over VND 60-100 miljoen, en 35% boven VND 100 miljoen.[2][3][12]

Voor niet-ingezetenen wordt arbeidsinkomen over het algemeen belast met een vast tarief van 20% over inkomen van Vietnamese bron.[2][4][16] De updates van Vietnam voor 2026 hebben ook de persoonlijke aftrek verhoogd, en één officiële mededeling stelt dat een alleenstaande die PI in de laagste schijf betaalt, na aftrek en verplichte verzekering, doorgaans een maandelijks inkomen zal hebben van ongeveer VND 17,285 miljoen.[10]

Voor mensen die naar Vietnam verhuizen, is de belangrijkste residentieregel dat een individu doorgaans een belastingingezetene is indien aanwezig in Vietnam gedurende 183 dagen of meer in een periode van 12 maanden, of indien zij een permanente verblijfplaats of huurwoning in Vietnam hebben onder de toepasselijke belastingregels; anders worden zij meestal behandeld als niet-ingezetene.[4][16]

Sociale bijdragen zijn van belang omdat de PI over het salaris wordt berekend na verplichte werknemersbijdragen. In de praktijk wordt arbeidsinkomen doorgaans verminderd met verplichte sociale verzekeringen vóór de PI, en sommige werkgeversoverzichten voor 2026 gebruiken een aftrek voor werknemers sociale verzekeringen van ongeveer 10,5%, hoewel de exacte dekking kan afhangen van de status van de werknemer en de lokale regels.[11]

• Dubbele belasting: Vietnam gebruikt belastingverdragen om dubbele belasting voor in aanmerking komende ingezetenen en expats te verminderen of te elimineren; verdragsvrijstelling hangt meestal af van residentiecertificaten, de bron van het inkomen en het toegepaste verdragsartikel.[4][17]
• Overige inkomsten: sommige inkomenssoorten worden afzonderlijk belast, bijvoorbeeld dividenden/royalty's vaak tegen 5%, kapitaaloverdrachten tegen 20% over de nettowinst of 2% over de bruto-opbrengst in sommige gevallen, en vastgoedoverdrachten tegen 2% van de verkoopopbrengst.[4]
• Belangrijke timingnotitie: de hierboven genoemde schijfbedragen weerspiegelen de hervormingen van 2026 en verschillen van het oudere 7-schijvenstelsel dat gold vóór die wijzigingen.[2][3][12]

Voor 2026 bedragen de typische kosten van levensonderhoud voor een alleenstaande die naar Thailand verhuist ruwweg ฿30.000–50.000 per maand in een grote stad, waarbij Bangkok gewoonlijk aan de hogere kant ligt. Op Numbeo gebaseerde en expatgidsen schatten een appartement met 1 slaapkamer in het stadscentrum op gemiddeld ongeveer ฿15.800, met een gebruikelijke bandbreedte van ฿8.000–26.000; sommige op Bangkok gerichte schattingen liggen hoger, rond ฿20.000–42.000 voor centrale, moderne eenheden.

De typische maandelijkse bedrijfskosten zijn lager dan de huur, maar variëren met levensstijl en het gebruik van airconditioning. Nutsvoorzieningen voor een eenpersoonswoning bedragen gewoonlijk ongeveer ฿1.600–4.750 per maand, en sommige expatgidsen schatten de gecombineerde kosten voor elektriciteit, water, internet en mobiele diensten op ongeveer ฿1.800–3.000. Voor boodschappen besteedt een alleenstaande doorgaans ruwweg ฿6.000–9.000 per maand, hoewel gemengde Thaise en westerse diëten dit hoger kunnen maken. Voor vervoer kan een stadspendelaar gemiddeld ongeveer ฿1.300 uitgeven, hoewel Bangkok BTS/MRT plus taxidiensten vaak uitkomen op ฿3.000–5.000 per maand.

De cijfers voor het gemiddelde nettosalaris zijn minder consistent tussen bronnen, maar de veel geciteerde nationale maandelijkse salarisschattingen voor Thailand liggen rond de ฿25.000–35.000 netto voor veel kantoor- en geschoolde functies, waarbij Bangkok doorgaans boven het nationale gemiddelde ligt; het exacte nettosalaris hangt sterk af van de sector en ervaring.

• Jaar: 2026
• Valuta: Thaise baht (฿)
• Huur 1-slaapkamer appartement stadscentrum: ongeveer ฿15.800/maand; gebruikelijke bandbreedte ฿8.000–26.000
• Nutsvoorzieningen: ongeveer ฿1.600–4.750/maand
• Boodschappen: ongeveer ฿6.000–9.000/maand
• Vervoer: ongeveer ฿1.300–5.000/maand
• Gemiddeld nettosalaris: ongeveer ฿25.000–35.000/maand, afhankelijk van baan en stad

Voor mensen die naar Vietnam verhuizen, is een typisch maandbudget voor 2026 voor één persoon in een grote stad ongeveer VND 15 miljoen–25 miljoen, sterk afhankelijk van huur en levensstijl.[8][12][15] De prijzen zijn het laagst in kleinere steden en hoger in de centrale districten van Hanoi en Ho Chi Minhstad.[4][8][15]

Op basis van cijfers uit 2026 is een appartement met 1 slaapkamer in het stadscentrum gemiddeld ongeveer VND 10,5 miljoen, met een gangbare range van ongeveer VND 6,5 miljoen–16 miljoen.[12] Stadspecifieke expatgidsen zetten de huur voor een 1-slaapkamerappartement in het centrum op VND 8,8 miljoen–17,6 miljoen in grote steden, en ongeveer VND 15 miljoen–25 miljoen in toplocaties in het centrum.[8][11][15]

Andere veelvoorkomende maandelijkse kosten in 2026 zijn ongeveer:

• Nutsvoorzieningen: ongeveer VND 1 miljoen–2,5 miljoen voor elektriciteit, water en gerelateerde rekeningen, afhankelijk van de grootte van het appartement en het gebruik van airconditioning.[8]
• Boodschappen: ongeveer VND 2,5 miljoen–4 miljoen voor één persoon die thuis kookt, met hogere uitgaven als u geïmporteerd voedsel koopt.[8][11]
• Vervoer: ongeveer VND 180.000–400.000 voor basis lokaal vervoer, of ruwweg VND 1 miljoen–3 miljoen als u ook brommerhuur, brandstof en af en toe een rit via een ride-hailingdienst meerekent.[8][11]
• Gemiddeld nettosalaris: ongeveer VND 10 miljoen–15 miljoen per maand is een praktisch referentiebereik voor veel loondienstfuncties, terwijl sommige expatgerichte bronnen professionele lokale salarissen noemen van rond VND 7,7 miljoen–20 miljoen, afhankelijk van sector en stad.[9][12]

In Amerikaanse dollars liggen de maandelijkse kosten van één persoon in Vietnam volgens de schattingen van Numbeo voor 2026 op ongeveer $430 exclusief huur.[12] Dat maakt Vietnam over het algemeen relatief betaalbaar, maar huisvesting in de belangrijkste stedelijke centra kan het totale budget snel verhogen.[4][12][15]